Opłata sądowa od pozwu o zapłatę: kalkulator opłaty od pozwu w postępowaniu upominawczym i nakazowym

Przy wartości przedmiotu sporu do 20 000 zł opłata jest stała i wynosi od 30 zł do 1 000 zł według widełek z art. 13 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych. Powyżej 20 000 zł opłata wynosi 5% wartości przedmiotu sporu, nie więcej niż 100 000 zł. W postępowaniu nakazowym i w elektronicznym postępowaniu upominawczym pobiera się tylko czwartą część tej kwoty.

Opłata stosunkowa wynosi 5% wartości przedmiotu sporu i stosuje się ją dopiero powyżej 20 000 zł. Poniżej tego progu procent nie ma znaczenia, bo obowiązują opłaty stałe z siedmiu widełek. Górny limit opłaty stosunkowej to 100 000 zł, więc przy roszczeniu na 5 mln zł zapłacisz 100 000 zł, a nie 250 000 zł.

W zwykłym, papierowym postępowaniu upominawczym opłata jest pełna, taka sama jak od zwykłego pozwu o zapłatę. Obniżenie do jednej czwartej z art. 19 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych dotyczy postępowania nakazowego oraz elektronicznego postępowania upominawczego, a nie zwykłego upominawczego. To najczęstsze nieporozumienie przy liczeniu kosztów pozwu.

Czwarta część opłaty, czyli około 1,25% wartości przedmiotu sporu powyżej progu 20 000 zł. Przy fakturze na 40 000 zł pełna opłata to 2 000 zł, a w postępowaniu nakazowym zapłacisz 500 zł. Opłata nie może być niższa niż 30 zł, a jej końcówkę zaokrągla się w górę do pełnego złotego.

W elektronicznym postępowaniu upominawczym również czwartą część opłaty, dokładnie tak jak w postępowaniu nakazowym. Przy roszczeniu na 24 000 zł pełna opłata wynosi 1 200 zł, a w e-sądzie zapłacisz 300 zł. EPU nie wymaga dołączania dowodów, więc jest to najtańsza i najszybsza droga po nakaz zapłaty przy bezspornej fakturze.

Tak, w kilku sytuacjach opisanych w art. 79 ustawy o kosztach sądowych. Całą opłatę sąd zwraca z urzędu przy piśmie zwróconym z powodu braków formalnych, przy cofnięciu pozwu przed wysłaniem odpisu drugiej stronie oraz gdy sprawa skończyła się ugodą przed rozpoczęciem rozprawy. Połowę zwraca się przy cofnięciu pisma przed rozpoczęciem posiedzenia i przy ugodzie zawartej już po rozpoczęciu rozprawy.

Tak. Art. 21 ustawy o kosztach sądowych stanowi wprost, że końcówkę opłaty zaokrągla się w górę do pełnego złotego. Przy wartości przedmiotu sporu 24 350 zł opłata stosunkowa to 1 217,50 zł, więc zapłacisz 1 218 zł. Zasada działa tak samo po podzieleniu opłaty przez cztery w postępowaniu nakazowym i w EPU.

Nie. Art. 20 Kodeksu postępowania cywilnego stanowi, że do wartości przedmiotu sporu nie wlicza się odsetek, pożytków i kosztów żądanych obok roszczenia głównego. Opłatę liczysz więc od samej sumy niezapłaconych faktur. Odsetki i rekompensatę 40, 70 albo 100 euro nadal wpisujesz do żądania pozwu, ale nie podbijają one opłaty.

U wierzyciela dochodzącego zapłaty za wykonaną usługę albo dostarczony towar tak, bo wydatek służy zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów. Inaczej jest po stronie dłużnika: koszty egzekucyjne związane z niewykonaniem zobowiązań są wyłączone z kosztów podatkowych na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 17 ustawy o CIT i art. 23 ust. 1 pkt 14 ustawy o PIT.

Ostatecznie dłużnik. Opłatę wykładasz z własnej kieszeni przy składaniu pozwu, ale sąd zasądza jej zwrot od strony przegrywającej razem z kosztami zastępstwa procesowego. W praktyce odzyskasz te pieniądze tylko wtedy, gdy dłużnik ma z czego zapłacić, dlatego przed pozwem warto sprawdzić jego majątek.

Maksymalna opłata stosunkowa to 100 000 zł, co wynika wprost z art. 13 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych. Limit osiągasz przy wartości przedmiotu sporu 2 mln zł i powyżej tej kwoty opłata już nie rośnie. Minimalna opłata ułamkowa, na przykład w EPU, wynosi 30 zł na podstawie art. 20 ust. 1 tej ustawy.

Trzy czwarte opłaty, na podstawie art. 19 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych, a płaci ją dłużnik wnoszący zarzuty. Gdy zarzuty wnosi konsument, opłata nie może przekroczyć 750 zł. Sprzeciw od nakazu w postępowaniu upominawczym i w EPU jest za darmo, dlatego dłużnicy sięgają po niego chętniej niż po zarzuty.